بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي

302

التوسل إلى الترسل ( فارسى )

مركز سعادت بمحيط « 1 » اين حضرت نرسد و هيچ نسيم از مهب آن جناب كريم تنفس نكند كه همان نفس دل بيقرار ( تازه‌تازه « 2 » ) در جنبش نيايد ، ( و شيوهء نى دگرگون « 3 » ) بر دست نگيرد ، و پاى در ركاب مفارقت نيارد ، و عنان تمالك از دست صبر در نربايد ، و به زبان « 4 » حال اين ترانه آغاز ننهد « 5 » ، كاى « 6 » گردش ايّام ترا هردو يكيست * جان بر سر امروز دهم دى بازآر « 7 » متى ( طرفتنى نفخة عضوبة « 8 » ) * تفوح برياها ( العدار و الرتد « 9 » ) ازالت فواد « 10 » الصبر عن مستقره * يوجد « 11 » كما يفتر عن تارة « 12 » الزند فى الجمله ( همت عزيزان « 13 » ) بر كار است و چشم آرزو ( جهان و زبان نياز دعا « 14 » ) منطلق و عرصهء اميد بفضل حق « 15 » منفسح كه آخر تير دعوات « 16 » بر نشانهء اجابت « 17 » آيد ، و دست همتى بدامن مقصود « 18 » رسد ، و رايد سوزى روضهء عرض « 19 » بازيابد ، و الله ولى ذلك و على « 20 » بذلك همان خداى كه ما را طريق هجر نمود * اميد هست « 21 » كه آسان كند طريق وصال * * * وصف كمال آرزومندى بكدام عبارت تلفيق « 22 » كنم ، و شرح‌حال نيازمندى بچه ( حال و بچه « 23 » ) استظهار آغاز نهم ، كه باتف « 24 » هجران و محنت حرمان

--> ( 1 ) بمهبط ( ظ ، بمحط ) . ( 2 ) پاره‌پاره . ( 3 ) و شيوه شيويى ديگرگون ( ظ ، و شيونى دگرگون ) . ( 4 ) و بزفان . ( 5 ) ضا ، مصراع و مصراع . ( 6 ) اى ( 7 ) ضا ، شعر . ( 8 ) طرقتنى نفحة عضوية ( ظ ، غضوية - ش ، منسوب بغضا كه درختى است ) . ( 9 ) العرارة و الرند ( ش ، عرارة گياهى خوشبو و رند درختى معطر از نوع مورد است ) . ( 10 ) ظ ، قرار . ( 11 ) بوجد . ( 12 ) ظ ، ناره . ( 13 ) عزيزان را همت . ( 14 ) چهار و زبان بيان بدعا . ( 15 ) ضا ، تعالى . ( 16 ) دعوتى . ( 17 ) حاجتى . ( 18 ) مقصودى . ( 19 ) غرض . ( 20 ) ظ ، و ملى . ( 21 ) دارم . ( 22 ) تلقين . ( 23 ) سا . ( 24 ) آفت .